Alo, alo!

   Fyrir ekki svo ýkja löngu gerðust þau undur og stórmerki að skárri helmingur okkar varð allt í einu árinu eldri. Af því tilefni flyktust foreldragengi okkar okkar beggja hingað til lands vopnuð harðfiski í annarri og hangikjeti í hinni. Reyndar komu þau með heila ferðatösku fulla af íslenkum mat og drykk til að færa sársoltnum afkvæmum sínum. Hér áttu þau svo yndislega tíma með okkur þar sem við þvældumst um borgina og höfðum það notalegt. Kunnum við forfeðrum okkar miklar þakkir fyrir komuna og megi þau sjá sér fært að koma hingað sem oftast (við erum að verða búin úr ferðatöskunni).

   Í heila viku höfum við að vísu haldið aftur af okkur og geymt fimm dósir af malti, flösku af appelsíni og væna hangikjetsrúllu til að halda Íslendingadag með Kristjáni vini okkar. Á aðfararnótt laugardags suðum við ketið og vörum mætt með guðaveigarnar til Kristjáns snemma laugardags. Einnig buðum við Elísabeth, sem er norsk, og Mark sem er skoskur og það er óhætt að segja að eftirvænting þeirra var töluvert minni en okkar íslendinganna enda fannst þeim eitthvað ólystug við að borða ,,shitsmoked lamb". Þau létu sig þó hafa það enda kom á daginn að þeim fannst hangiketið vel ætt! Eina vandamálið var það að Valgeir borðaði eins og Jónína Ben á kínversku hlaðborði og hangiketið hvarf jafnskjótt og mannorð íslensku þjóðarinnar. Eftir matinn var stefnan tekin á afmælisveislu hjá kunningjakonu okkar og ekki gleymdist að hafa Opal vodkaflösku með í för enda varla til betri landkynning, það fannst Marellu og Elisabeth að minnsta kosti og er óhætt að segja að þær hafi legið í flöskunni. Til allrar hamingju var Valgeir svo saddur að hann gat með engu móti komið neinu áfengi oní sig og passaði hann því uppá stelpurnar sem skjögruðu um með Opalflöskuna eins og Davíð Oddson með Bermúdaskálina forðum. Allt fór þetta nú samt vel fram og íslendingadagurinn okkar var vel heppnaður.

   Á morgun (Þriðjudag) er svo planið að kíkja á fasteignasölur og sjá hvort við getum með góðu móti flutt okkur um set í borginni enda orðin dauðleið á að flækjast á milli strætisvagna og lesta til að komast í og úr vinnu/skóla en það tekur okkur bæði nálægt klukkutíma komast á milli!

   Við sendum kærar kveðjur heim, góðar stundir!